தற்செயல் என்பது…

இன்று தற்செயலாக இந்த விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்டேன். மதியம் நமது அபிமான எழுத்தாளர் அ.முத்துலிங்கம் அவர்களின் ‘கடவுச்சொல்’ சிறுகதையைப் படித்தபோது:

 யூதர்கள் குளம்பு பிளந்த, இரை மீட்கும் மிருகத்தின் இறைச்சியை மட்டுமே உண்பார்கள். ஆடு, மாடு, மான், மரை. பன்றிக்கு பிளவுபட்ட குளம்பு ஆனால் இரை மீட்காது. ஆகவே அது தள்ளி வைக்கப்பட்ட உணவு. ஒட்டகம் இரை மீட்கும் ஆனால் குளம்பு பிளவு படவில்லை. அதுவும் தள்ளிவைக்கப்பட்ட உணவு. நீரில் வாழும் பிராணிக்கு செதிளும் செட்டையும் இருக்கவேண்டும். ஆகவே மீன் ஏற்கப்பட்ட உணவு. நண்டு, கணவாய், றால் தள்ளிவைக்கப்பட்டவை.

சற்று நேரத்திலேயே ஜொஸே சரமாகோவின் “ஏசுகிறிஸ்து எழுதின சுவிசேஷம்” நாவல் வாசிப்பதைத் தொடர்ந்தபோது இந்த பக்கத்துக்கு வந்திருந்தேன்.

Behold what you may eat of the various aquatic species, you may eat anything which has fins and scales in the waters, seas and rivers, but everything in the seas and rivers which has neither fins nor scales, whether they be creatures that breed or live under water, you will shun and abhor for all time, you will refrain from eating the flesh of everything in the water which has neither fins nor scales and treat them as abominable.

(The Gospel According To Jesus Christ, José Saramago)

(இரு மேற்கோள்களிலும் அழுத்தம் நான் தந்தது)

இவ்வாறு ஒரே விஷயத்தை சில நிமிட இடைவெளிக்குள் எதிர்பாராத இருவேறு இடங்களில் படிக்க வாய்த்த தற்செயல் பற்றி எழுதிவிட்டதால் இந்த இடத்தில் இப்படியொரு சுயவிளம்பரமும் செய்துகொள்ள முடிகிறது.